DAĞ ŞİİRLERİ

Dağ dağa kavuşmuyor; güneş,
Her akşam bu vakitlerde,
Kucaklaşıyor dağla...
Her akşam buluşup, yanıyorlar birlikte...

Bu arada tavşan küsmüş dağa,
Dağın haberi yok;
..

Önce ayakların vardı. Sabrın yalın fahişeleri ayakların. Seni ilk hissettiğim yer orası. Bir ırmaktan yeni çıkmış gibi ürkektiler. Bir avcı mı gördüler acaba? Yoksa, ak mintanlı bir can alan mı? Nedendi, bilemedim! . Mesela ben, hiç silah taşımadım. Kağıttan gemiler yapardım ırmak boyunca. Hepsinde teninin kokusu, gece ateşleri, danslar ve şangırdayan halhalın…
Hadi tırmanalım. Pençesinde yangınlar taşıyan alaz kartalı izleyelim.
Lanetin akustik prensesi bir hancı edasıyla baldırlarıma dokundu. Etim yarıldı. Kanım titredi. Sen tüyün duyumsamadaki repertuarını ezberlerken; benim, doruklara olan inancım, mağaraya olan imgeleme gücüm arttı. Katsayının temasa paralel olduğunu, iki anahtardan birinin kapalı olsa da akım hızının değişmediğini söyleyen Edison’un, oradan geçmekte olan gemilerimizden birine bunu yazılı olarak verdiğini ve Afrikalı maceraperest delikanlıların kabile şeflerinden bu sırrı öğrenmek için büyüye başvurduklarını anlatıp duran ince mi teli prenses, henüz dizlerine ulaşmıştı ki kıvrılan iki yılan bacaklarımızın, beslenmek için bir güvercini nasıl sindire sindire yuttuklarına tanık oldu. Doğa, onun boynuna bir zincir taktı! ..Anladı! ..
Hadi tırmanalım. Her üç adımında dönüp bir şeyler söyleyen ak sakallı, asalı, ak masallar taşıyan çıplak rahibi izleyelim.
Büyüyen kara parçalarında, bir muştu gibi volkanların patlayacağını, dans ile, ezgi ile söyleyen dudağının sarkan çingenesi, yükselen balık burcundan astı kendini. Sağ elimde onun intiharı kaldı. Parmak uçlarımda yürüdüm sonra. Çok hassas, çok duyarlı olmuşlardı. Hemen sonra arzular, kıvılcımlar toplandı. Yedi canlı kedi adına, üç defa; ’’ cesaret! Cesaret! Cesaret! ’’ diye bağırdılar. Ama korktum.yorgana sarındım. Sen sustun, duaya sarındın.Ben kardeşinin derin ve uzun soluğunu alnımda hissettim. Sen, yağmur yağsın istedin, ıslanmak istedin. Ben, bunu gördüm; bunu bildim. Ve sana bulutlarla geldim.
Hadi tırmanalım. Soluğu keskin, görkemi dingin, zehrini çoğaltmış akrebi izleyelim..
Çizgilerinde mitoloji taşıyan aksak sütunlar, derinleştikçe kendilerine dönüyorlardı. Ve derinlik ıslaktı. Karanlıktı. Kaygandı. İnleyişti. Varoluşun totem olmuş ayiniydi. Parmaklarım, zikrin ve salavatın tespih taneleri gibi, ateşe düştü ve eridi. Öz maddesine bulanan parmaklarım, vaftiz anı boyunca birer birer eridiler. Sonra da ateş büyüdü.
..

DAĞ
Sen güvendiğim dağ
Ben eteğinde KAR
Erisem karışsam sulara

Bir yanın dağ bir yanın YAR
Bir dağın karıysan erimeye mahkumsun
..

Bir dev ordusu kapladı dağları..
Bunlardı karanlığı yiyen yaratıklar! ..
Kudretle, ışıkla dolu kolları,
Bunlar esatir kahramanları..

Çelikten kuleler, kuleden devler..
Her adımda bir dağ, her dağ bir zafer! ..
..

Cam ardında akardı dünya
Tepe ardına tepe
Bir dere kovalardı bizi bir süre
Sonra sıkılır da bir ovaya kaçardı

sıcacık koltuğumda
karşıdan gelen arabaları sayarak uyumaya çalışırdım
..

Dağ gibi adam dı derlerdi onun için
Ölecek adam mıydı be!
İki ayda eridi gitti,yenildi kansere
Heybetli,mağrur du ve mütevazi
Gurbetin çilelisi.
Tam rahat edecekti ki,terketti gurbeti
Sılaya dönüverdi.
..

uzakların türküsü var dilimde can...seni söyler dilim..seni özler yüreğim..kara toprağa eş olan sevdaların yanına koydum yüreğimi..düştüm kaf dağından öteye...kocaman dalgaları aştım da şu minik ırmak korkuttu beni...yıkıl dedi sanki bana...yıkılmadım...verdiğin güçtü belki de beni ayakta tutan...sonra can, üstüm başım paramparça çıktım da o yangından acımadan kalbim... bir kibrit şulesi acıttı içimi…sevda ne büyük bir dağ ki şahin kanadıyla bile erişemem doruğuna…tam kondum derken kaybolurum sisler bulutunun içinde…ve bir de bakarım ki doruk çok uzakta…ben artık başımı aldım ellerimin arasına.. dedim ki sus yüreğim artık sus…ve giyin bembeyaz giysini…tut gideceğin yolu…bilirim ki sen ordasın…

..

Yaşlı bir adam
Sessizce
Her gün onu kabul eden bankına,
Hayatını mırıldanırdı......(Selda Şensoy)
Bir bir düşünürdü
Yaşanmışlıkları
Gözlerinin gülüşü,
..

Dağ gibi adam dı derlerdi onun için
Ölecekcek adam mıydı be!
İki ayda eridi gitti,yenildi kansere
Heybetli,mağrur du ve mütevazi
Gurbetin çilelisi.
Tam rahat edecekti ki,terketti gurbeti
Sılaya dönüverdi.
..

Ey yüce dağ sana sesleniyorum,
Eteğindeyim,eteği mi boşaltıyorum,
Duyuyormusun beni?
Tüm yeşili neden sen aldın?
Neden masumlar yamaçların da?
Her tırmanışım da düşürdün beni,
Aldırmadın hiç yalvarışlarıma,
..

DAĞ
Sen güvendiğim dağ
Ben eteğinde KAR
Erisem karışsam sulara

Bir yanın dağ bir yanın YAR
Bir dağın karıysan erimeye mahkumsun
..

Sen, dağ yamacında açan nesteren
Bense, seni saran, koruyan diken…
Ulaşamasınlar, koparmasınlar
Sensin, rüzgârlara aşkı gösteren.
..

sen dağ kokulu yiğidim..
bir bilsen seni ne kadar çok özledim.
sen yiğit yürekli askerim..
her gün düşlerimde sen.
hasretliğini kokluyorum..
burnumda soluyorum özlemini..
sensizliği düşlerimde var olmuşluğuna çeviriyorum..
..

Dağları un edermiş Ferhad'ın gürzü
Gürze ne gerek var
Var ya sözlerin;
Bu dağ gibi yüreği unufak etmek için..
..

Gecenin tortusunu devralırken gün,
Hiçbir devinim işareti yok.
Umutlar dağ ayazında,
suslar mahzende...

Çıkıyor dağ ayazına,
Hoyrat bir delikanlı,
..

Dağ Hasreti
(Mustafa’ya)

Dağdan geldim yalnız geldim ölüm kokan bir yanım var
Kır çiçeği kokan sevdaları üfledim kavalımla
Şafak karanlığın en koyu noktasında belirdi
Şahidim sevgisiz ölümlere aralanmayan kapılar arkasında
..

dağ oldun; kar eğledin başımda
amansız kışlara benzettin gönül
volkanlar söndürdün; izi döşümde
yarınsız düşlere benzettin gönül
..

Şu bayramlar olmasa,
Kim bilirdi ki;
Şu patika yolu
Kim çıkardı, kıvrılarak merdivenleri
Ayşe nenemin evini

Şimdi Ballı Dağ'da kar diz boyu
..

Büküle büküle akıyor, ırmak
Yaşlar damla damla; ıslanmış, toprak.
Dağ, taş, yağmur, çamur, aşkı haykırmak
Güneş sereserpe; çiçek, dal, yaprak...
..

Her zilleti kendinden,her iyliği Allah’tan,
Nokta nokta kavrayıp bilince kurtuluş var.

Dağ gibi engelleri birer birer aşarak,
İlahi bir çağrıya gelince kurtuluş var.
..