Cumali Karataş Şiirleri - Şair Cumali Ka ...

213

ŞİİR


19

TAKİPÇİ

Rençber bir ailenin çocuğu olarak Adana'da doğdu. Toros İlkokulu, Beşocak Ortaokulu ve Yapı Meslek Lisesi'nde okudu. And. Ünv. A.Ö.F. İşletme bölümü 2. sınıfından ayrılıp, daha sonra Sosyal Bölümler’den ön lisans ve İşletme’den lisans aldı. Simit, eskimo ve yağlıyavan satıcılığı; kunduracı çıraklığı; pamuk toplama, kazma dövme ve gül işçiliği gibi toprak işlerinde ırgatlık yaparak ilkokuldan liseye kadar okudu.Almanya’da inşaat ustası olarak çalıştı. Askerliğini Balıkesir-Çayırhisar ve İstanbul-Hasdal’da ordunatım olarak tamamladıktan sonra se ...

Cumali Karataş

Düşmanın önünde durdu Polatlı.
Süvariler daldı sekiz yüz atlı.
Cepheye uçtular sanki kanatlı
Dikilip kükredi koca Sakarya.

Askerim vurdukça düşman kırılır.

Devamını Oku
Cumali Karataş

Sen gidince kurudu saklı ilham kaynağım.
Döktü yapraklarını şiir açan dallarım.
Apansız bir hazana zamansız yakalandı.
Eridi bir kar gibi şiir yüklü dağlarım.

*(İsmail Demirkıran/Nihavent/Düyek/TRT-TSM Repertuar Nr:15473)

Devamını Oku
Cumali Karataş

Atatürk'ü sevmek
Meydan okumaktır aşkın, özgürlüğün sonsuzluğuna, kudretine.
Evlât sevgisi,
Ana özlemi gibidir
Atatürk'ü sevmek.

Devamını Oku
Cumali Karataş

Özgürlük dünyasında hüküm sürerken kıtlık.
Sürgülü kapıları gün boyu açık tuttuk.
İdam mahkûmu bile kalmadı bu fırsatta.
Aşk mahkûmlarını içerde unuttuk.

*(Maki Dergisi/Sevgi Dörtlükleri/Sayı:19/Ocak/Şubat 2000)

Devamını Oku
Cumali Karataş

Gülen gözlerimde açan bir güldün.
Sebepsiz, bir mevsim hemen döküldün.
Ayrılık akşamı boynumu büktün.
Sararan bahçemde açma bir daha.

Yeşil yaprakların bir diken oldu.

Devamını Oku
Cumali Karataş

Sakarya'ya Girdik Toplu,Tüfekli
Ne şehitler verdik çelik bilekli.
Alnımız ak çıktık er meydanından.
Yiğidim, Mehmedim aslan yürekli.

Ata'm emir verir Sırabayır'dan.

Devamını Oku
Cumali Karataş

(27 Haziran l998, saat 16:56...Akşam acı bir felaketle çöktü Çukurova'ya! ..Adana'yı, Ceyhan'ı deprem vurdu! .. Atari sevdalısı bir çocuk annesinin sözünü dinlemeyip gezmeye gitmemekle, nereden bilebilirdi ölümün bu kadar yakınında olabileceğini...Acı bir çığlık yankılandı Amanoslar'da...Ceyhan nehri kurudu; Misis ovası yarıldı...Ne yazık ki o bir süpermen de değildi! ...)

Güllerim kurudu Haziran yangınında.
Kanlı çığlıklarla umudum yaralandı.
Gözyaşlarım sıralandı ardında boncuk boncuk.
Boş salıncaklarda durur hâlâ sıcaklığın.

Devamını Oku
Cumali Karataş

Her sonbahar geldiğinde içimi bir buruk acı kaplar.Düşecek bir yaprak gibiyim apansız.Asırların kahrını çeken bir kağnıya benzetirim yüreğimi.Bırakıp gittiğin soğuk, ayazlı geceler boyu resmin düşmez ellerimden.Soğuktan pembeleşen parmaklarımla tutmaya çalışırım ellerimde seni.O ilk aşk heyecanıyla, çarpık-çurpuk yazılarınla ilk mektubundaki 'Seviyorum seni' dediğin satırları okurum çocuksu...
Her cümlesine yokluğunu yüklediğim yazgımı anlatırım doğadaki kır çiçeklerine.İnler dağ, taş.Erir karşımda görkemli yükselen Torosların zirvesindeki karlar.Rüzgârlar yalnızlığıma eser teselli vermek umuduyla.Dalgalar kayaları döver durur acımasız.Bulutlar gözyaşlarını yağmurlarla döker.Matemlidir denizler, gökyüzü, evren.Çağırdım tekmil ezgileri yokluğuna.Ağlar sensizliğe benimle doğa...

*(Kelebek Gazetesi/Ü.Yaşar Oğuzcan'ın Seçtiği/Sizin Köşeniz/13.09.1981)

Devamını Oku