Vakitsiz özlemlerin vardı senin,
sahip bile çıkamadığın.
Öyle istiyor,öyle özlüyordun ki,
sanki biraz daha istesen olacakmış gibi.
Uzatsan elini yakalardın yıldızları,
ama en yükseğe çıktığın anda düşüyordun.
Kendi yaran vardı senin,kimsenin bilmediği,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




'Senin deyiminle hapisteydin,
açık hava hapsi, '
Gönül fırtınasındaki haykırışa selam.
ağladı çocuk düşmüşlüğün acısıyla,,,sonra doğruldu,,,tüm yarınları için düşmüştü çocuk ,acının vergisini ise düştüğü o anda vermişti,,,yıldıramaz artık düşüşler seni,,,kalktığın yerde yarınlar senindir artık;huzurlu ve güvenli,,,çünkü güçlüsün artık,,,yüreğine,kalemine sağlık,,,şaire selam olsun,,,
Üzgünüm,vaktinden önce
büyümek zorunda bırakılmıştın,
Aslında hiç çocuk olmamıştın.
Kutlarım
hoş, akıcı, harika bir sesleniş.
Saygılarımla.
Üzgünüm,vaktinden önce
büyümek zorunda bırakılmıştın,
Aslında hiç çocuk olmamıştın..._Meniha Kaya,dan bir siir okumanin keyfi ile tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta