Çocukluk Binası Şiiri - Seda Nur Polat

belirttiğim yanılgıda yüzdürdüğüm pencereler,
bana sonucunu ummadığım anlarda gösterir.
ellerimle yaptığımı gözlerimle bozuyorum şimdi;
yürürlükten kaldırdığım kurallarım var kendi içimde,
bana gökyüzünden düşünce düşmeli gözlerime.

sanki ilk anlarda gözlerimizi dünyaya açmışız da
son anda kapatmaya zorluyoruz gibi.
hayatı yaşamaya son anda karar vermişiz de
hayat ellerimizden uçup gitmiş gibi..

çocukluğumdan bana kalan binaların yıkılışı,
gözlerimden ezberini eksik etmediğim renkleriyle.
yaşadığım merdivenlerdeydim eskiden ben.
şimdi her biri kaydırak gibi kayılabilen bir düzlük..