Bakış Acısı Şiiri - Seda Nur Polat

penceremi üşütmeye yok benim niyetim,
evimin içinden bir köşe hediye etmeliyim.
ona bulamayacağı masumluğu hediye etmeliyim,
kaybolmayacağı anları yaşatmalıyım ona ben.
bir başkasının bakışlarını üzerinde tutacağı
ve hiçbir zaman çekmeyeceği, üzerinden..
buna belki mi razı gelirdim, belkisi hiç gelmemek.
etrafına sayısız ayna bırakmalıyım penceremin,
çiçeklerin en beyazını önüne sermeliyim.
her mevsim gözüm gibi bakmalıyım ona ben;
ben ve pencerem, bize bir ömür yetecek.

biz ve siz, nasıl olur da başka pencerelerin insanlarıyız?
siz ve onlar, neden hiçbir zaman pencere arayışında değildi?
onlar ve ben, ne zamandır bu kadar dertleşir olduk?
ben ve sen ne zaman sonuca varacağız?