Acı Biriktirmek Şiiri - Seda Nur Polat

kıramadığım kavanozları güzelce rafa yerleştirdim,
sonra içlerine özenle hazırladığım sesleri ekledim.
sesler kaybolmayacaktı şimdi, onlar benimleydi.
hiç ses biriktirmek diye bir şeye denk geldim mi,
biriktirdiğim sesleri neden saklama ihtiyacındayım?

acılarımı da biriktirsem ve sonra onları bıraksam,
özgürleştirsem, havaya bıraksam, uçuşsalar..
benden çıktı bir kere diye tekrar bana mı dönmeli?
tüm kalıntıların bende var olmuşluğu ve yaşatıldığı.
şimdilerde bir ağaç uzunluğunda sessizliğim.