Merhaba çocuk...
merhaba.
içimde sessizce büyüyen,
yarım kalmış yanım...
büyüme olurmu büyüme..
Ne zaman hayattan yorulsam,
farkında mısın
bilmiyorum ama gelip başımı senin dizlerine
bırakıyorum.
Sanki en güvenli yer birtek senmişsin gibi. Sen hala aynı yerdesin biyorum.
Kırıldığın günün tam ortasında kalmışsın. Herkes benim büyüdüğümü sanıyor,
ama bilmiyorlar ki...
sen ağLadıkça ben küçülüyorum aslında. İçimde eksilen,
dağılan hep yine ben oluyorum.
işte o yüzden bari sen büyüme çocuk büyüme
Senin gözlerinde hala o ilk inancın izeri var.
Herkesi iyi sanan,
sevmeyi hiç hesaplamayan o saf hâlin...
Belki de en çok da o yüzden kırıldın.
Ve ben...
seni o kırıldığın yerden alıp saramadım
Affet beni çocuk affet...
Bazı geceler seni koruyamadım.
Üşüdün,
sustun...
ağladın
sustun..
Unutursun Mihriban’ım.
Oğlun, kızın olsun hele
Unutursun Mihriban’ım.
Zaman erir kelep kelep..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta