Aslında meyhane kar değil insana
sadece dertleri erteler sabaha
sabah olupta kalkınca
tekrar gireriz çıkmaz sokağa
bir başıma kaldım sokakta
derdimi yazdım sarı ışıkta
yaza yaza tükendim ben
sonum gelir bu çıkmazda
kaldırım taşları olurken yatak
bu nasıl dert ustasına sorsak
ben bir yol bulamadım
bu çıkmazdan nasıl çıksak
garip resul kaldı çaresiz
ölürsem gömün kefensiz
kader bağlamış beni
düğümsüz,ilmeksiz
Kayıt Tarihi : 23.11.2012 08:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!