Yıllarca
aynı sokağın kaldırımlarında yürüyordum
Sabahları aynı pencereden
aynı gökyüzüne baktım
Uyandım ama ellerim boştu
parmaklarımın çizgileri
Beyaz Meleğim
Herkesin bir meleği var bu hayatta,
Ama iyi ama kötü…
İşte sen de benim meleğimsin;
İyi kalpli,
Şefkatli,
Ah bir bilsen…
Öyle çok düşünüyorum ki seni:
Ellerinin sıcaklığını, kokunu, nefesini,
Yanımda olmanı, sana sarılmayı…
Günlerim seni düşünerek geçiyor böyle.
Yapabilecek hiçbir şey yok,
Kabuslarla geçen bir gece daha
Güne kan ter içinde gözlerimi açtım
Güneş doğmuş ama,
Benim odam karanlık ve sessiz
Dışarıdan kuşların cıvıltıları
İçeride hüznün kokusu var
Hayallerim vardı benim
Seninle başlayan
Ama bir türlü seninle bitmeyen
Duygularım vardı
Yaşanmışlıklar vardı
Sonu hüsranla biten
Soldu gönül bahçemin umutları,
Sararan duygularım kaldı geriye.
Mutlu olmaktı tek gayem
Şu kahrolası dünyada…
Her şeyi denedim de
Bi beceremedim yalan söylemeyi
Böyle mi bitecekti senli olan hayallerim
Paramparça ve Yarim kaldı kalbim
Nasıl da yıkılmış dağılmış umutlarım
Söylenmemiş sözler ve eksik cümleler.
Sessizlik sarmış dudaklarımi
Sana öyle bağlanmışım ki
Hiçbir anahtar açamıyor kilidimi
Her yüzde seni arıyor gözlerim
Kimi sevsem gözlerin geliyor önüme
Kime dönsem saçların geliyor aklıma
Kimi öpsem kokun sarıyor dört bir yanımı
Hayalinle yaşayarak
Koca bir ömür geçiyor
Yaşamak değildi marifet,
Sensiz yaşamaya çalışmaktı.
İçime akan gözyaşlarımla,
Bakıyorum Boş boş Etrafa
Hani o aklımı başımdan alan
gözlerin yok mu!
Sımsıcak geliyor bana
Soğuktan donmuş bedenimin ortasında,
Adeta bir yanardağ gibi,
patlatıyor yüreğimi.!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!