Gizem Çetinkaya, şiir ve düzyazı alanlarında üretimlerini sürdüren genç bir yazardır. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Görsel İletişim Tasarımı Bölümü'nde öğrenim görmekte, aynı zamanda üniversitenin Edebiyat Topluluğu'nda yönetim kurulu üyesi olarak görev almaktadır.
Edebi çalışmalarında bireyin iç dünyası, bellek, yabancılaşma, algı ve insanın kendisiyle kurduğu ilişki üzerine yoğunlaşmaktadır.
Şiirleri ve yazıları Pinhan, Güfte Edebiyat, Numara Doksan, Uçurum, Firuze, Pratfall, Nota ve Paran(tez) dergilerinde yayımlanmıştır. Yazın ...
İçimi kemiren bu buhran
Vahşi bir kurtçuk gibi
Mutluluğa dair neyim varsa
Nasıl şehir bu böyle?
Onca otobüs kalkıyor da perondan
Kimse el sallamıyor sevdiğine
Aynı konuşmalar, küçük adımlar
Geniş gülümsemeler, tatlı kahkahalar
Ilık havada esen tıpkısı rüzgarlar
Her şey şu anda
Acılarım, özlemim, gözyaşım
Arkası boş umutlarım
Bu kentte her yol eve çıkıyordu
Ve ben hangi yoldan yürürsem yürüyeyim
Tasmasını ağzında taşıyan bir köpek gibi
Gülümse bana ıslak gözlerle
Gözyaşların daha tam kurumadan
Kocaman gülümse
Ritimle iki yana sallandı
Yere yığıldı, boynu bükük
Baktım ellerine, yumuk yumuk
Kendime kızıyorum, güçsüzüm diye
Kendime kızdıkça güçsüzleşiyorum
Ne zaman boş bulunsa
Ne olur dokunma ona
Gülümseme yüzüne bakarak
Anlatma senden bir şeyler




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!