Çifte Minare'de Şiiri - Selami Aydemir 2

Çifte minare de oturmuşum,
Taşın gölgesi,
Suyun sesi…
Havuzdan serin bir esinti vuruyor yüzüme,
Çay üstüne çay
Dumanı sanki içimde

Bir taş, bir yudum, bir kuş ötüşü
Her şey yerli yerinde gibi,
Kafamda uğuldayan sorular
Bir şehrin karmaşası kadar gürültülü.
Yüzüme vuran soluk bir soğuk,
Yerin altından, geçmişin dilinden,
Bin yıllık bir tarih gibi…
İzzettin Keykubad tan kalan bir çığlık.

Ne yapsam susmuyor içimdeki kalabalık,
Kendi sesime karışıyorum,
Bir yanım kaçmak isterken
Öbür yanım otur diyor
bir çay daha.

Gözüm minarenin göğe saplı hançerinde,
Ellerim
Ellerim bardağı sarmış,
Ve ben...
Ben, aklımın uçurumlarında
Bir yankı gibi kalmışım.
Kim duyar beni?
Kim çözer bu sessizliğin dilini?
Kimler geldi geçti bu avludan...
Kimler hatırlıyor eski gelenleri...