6 Şubat Şiiri - Selami Aydemir 2

Gelme, 6 Şubat…

Yüreğim enkaz,
kelimelerim taş altında.

Ses var,
nefes yok.
Çığlık var,
duyan yok.

04.17…

Bu gecenin içinden
bir ömür geçti.
Duvarlar yıkıldı,
saatler durdu,
şehirler sustu.

Bir çocuğun elinde
yarım kalmış oyuncak,
bir annenin dilinde
yarım kalmış dua…

Üşüdük enkaz altında.

Açtık,
susuzduk,
korktuk.

Ve zaman
çok yavaş aktı.

Bir el uzandı
bir başka el
ona yetişemedi.

Sesimizi duyurmak için
taşlara vurduk.

Taşlar sustu.

Sonra isimler kaldı
duvarlarda,
fotoğraflarda,
annelerin dilinde.

Bir baba
yavrusuz kaldı.
Bir çocuk
annesiz.
Bir ev
yuvasız.

Ve toprak,
o gece
binlerce hikâyeyi
sessizce içine aldı.

Gelme, 6 Şubat…

04.17
bir ulusun yüreğinde
duran zamandır artık.