Gazze Şiiri - Selami Aydemir 2

Gökyüzü susuyor
Gazze'nin üzerinde.

Bir zamanlar
çocuk kahkahaları taşıyan rüzgâr,
şimdi enkazların arasından
geçiyor sessizce.

Toprak,
bir zamanlar tohum beklerdi
şimdi bitmeyen gözyaşlarını taşıyor.

Bir annenin duası,
bir çocuğun yarım kalmış oyunu,
bir evin duvarında
asılı kalan hayat…

Savaş,
en çok çocukların
geleceğini yıkıyor.

Barış ise
bir annenin ninnisi gibi
sessiz
bir kardeşin elini tutmak,
bir çocuğun
korkmadan gülmesi gibi

Ey insan,

hangi zafer
bir çocuğun gözyaşından
daha değerli olabilir?

Hangi sınır,
bir annenin duasından
daha büyük?

Gazze…

Sen bugün
enkazın içinde
nefes arıyorsun.

Ama umut,
toprağın altında
unutulmuş bir tohum gibi
hâlâ yaşıyor.

Bir gün
çocukların yeniden
gökyüzüne bakacağı,
rüzgârın
kahkaha taşıyacağı
bir sabah doğacak Gazze.

Gelecek,
bir çocuğun
korkmadan
uyuyabildiği günler.