Çiçeklerin Karanlığı Şiiri - Naki Aydoğan

Gözüm özüme karışmış
Çiçeklerin karanlığı bitkilerin gecesi
Kör olmuşum
Karanlık aydınlık saçıyor
Canlı renkleri hissediyorum
Aydınlık boynuz gri
Dokunuşumla okuyorum anı
Canlanıyor zaman içimde
Hayat içimde akıyor
Düşünde kalanları biliyorum

Tohum özü baldır
Der, nenem.
Dokunuşum tatlı
Gören gözlere bulaşırım

Tatlı kör ebeler
Acı sağır dilsiz geceler
Deli düşünde kalan
Düşümüzde gezen dahi
Sahi söyle bana
Ölüm tatlı doğum acı
Ölü görmez doğum işitmez
Dokunan ya yer ya iter.