Dünyanın ilk saf, duru şafaklarında,
Çiçekler,
Bembeyazdı,
İlk dökülen kanda, ağladı beyaz gül, kırmızı oldu,
İlk insanın onuru devrildiğinde,
Boynunu büktü,
Nerede zulüm varsa,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




duyarlılığınuıza selam olsun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta