Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

İki dost el ele vermiş,
Aydınlık bir yola girmiş,
Her gönülden bir gül dermiş,
Sözün ustaları diye.

Davet etmiş şairleri,

ne demişem gene surat asırsan,
öz özüne ay yar esir coşursan,
ne eşidifsenki mennen küsürsen,
bilmiremki dodağ alttan ne deyir.

küsme mennen bu dağların ceylanı,

Nerdesin ey dünya,aval aval bakarsın,
Cehennem ateşine, insanları atarsın,
Anaların suçu ne,yavruları yakarsın,
Herkes ağzını açıp,seyirci mi kalacak?
Suriye deki bu yangın,ne zaman son bulacak.

Vatanı bölmek için, fırsatını kollayan,
Gözü dönmüş düşmanın, bayrağını sallayan
Başı boş enik gibi, karaltıya havlayan,
Kanı bozuk kancıklar, dolaşır aramızda,
Tanıdık o hançerin izi var yaramız da.

Otuzaltı köyü dört mahallesi,
Soğuk suları var serin yaylası,
Kışın çiğelemi yazın lalesi,
Bir başka açıyor Taşlıçay’ımda.

Ziyaret tepesi balık göl dağı,

taşlıçay’ın yaylası,
geçmez yürek yarası,
oğlan hasta kız hasta,
nedir bunun çaresi.

tez kalkmış sabah erken,

bülbüle figanı çokmu görmüşler,
ağlar gül dalında gözünde yaşlar,
üstüme doğan gün acıyla başlar,
boşuna yanmışım kız senin için.

gözlerime bakıp yemin etmiştin,

Artık veda ettim bizim ellerle
Sana gelmek için düştüm yollara
Sevdim diye sakız oldum dillere
Kem söz bana şirin dil senin olsun

Gülistan içinde sana bakayım

Seni yazdım gene gönlüme,
her gün biraz daha artan
sevdanı bastım canıma.
Seni yaşıyorum aşkların
en acımasız hasretine bürünerek.
Sana koşuyorum,yaralı yüreğimin

bir zalım sevdaya mahkum yaşarım,
günler gelip geçmez sen olmayınca,
hasret deryasını nasıl aşarım,
gönül iflah olmaz sen olmayınca.

ruhum zindanında huzur bulmuyor,