Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Saçlarına kar yağdı da,
Sen farkına varamadın,
Kaç kurşun seni vurdu da
Gönül yine uslanmadın,

Yine mi kabardın coştun ?

Suretin hayalimde,
Sevdan yüreğimde,
Kalemim elimde,
Yine yazıyorum.

Sonra bir sigara yakıp;

Ne kapıyı çalanlar var,
Ne telefon açanlar var.
Bir mesaja mahkum olmuş,
Böyle değildi bayramlar.
.
Ne gelen var ne de giden,

Tam ortasındayken hazanın,
Zamanı mıydı şimdi ?
Bu kasırganın, bu tufanın.
Tövbe etmişken ben aşka;
Bir anda belirdi karşımda,
Melek yüzlü, şirin sözlü,

Varsın sabahlar olmasın,
Bana bakışın yeter yar..
İsterse güneş doğmasın,
Bana ateşin yeter yar..

Varsın çiçekler kokmasın,

Varsın sabahlar olmasın,
Bana bakışın yeter yar..
İsterse güneş doğmasın,
Bana ateşin yeter yar..

Varsın çiçekler kokmasın,

Ne yurdum var ne bir evim,
Tek sermayem seven kalbim.
Bugünüm böyle olsada,
Yarın için Allah kerim.

Yok kimseden şikayetim,
Ben, kendi kendime ettim.
Dost sandığıma güvendim,
Ah benim iyi niyetim.

Yok öyle; Geceyi bana bırakıp, kendin gitmek.
Ya karanlığı da al git , ya da kal, gecemi aydınlat...

Celal Özdemir

Kerem görseydi bir daha yanardı.
Ferhat, sevdasından hicap duyardı.
Mecnun görseydi, inan ki ağlardı.
Bir görselerdi benim bu sevdamı.

Anadolu da bir yaz mevsiminde;