Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Her nereye baksam karşımdasın sen.
Uykulara dalsam düşümdesin sen.
Yazdığım şiirde, türkümdesin sen.
Seni unutmak mümkün mü sevdiğim ?

Uzun yıllar sonra;
Bu gün haberini aldım.
Evli imişsin, Mutlu imişsin,
İyide bir mevkiniz varmış.
Mutlu bir yuva, birde çocuğun.

Sende mutlu değilmişsin,
Hep ağlamış gülmemişsin.
Ayrılığın acısını,
Mevlam kimseye vermesin.

Kor ateşlerde kavrulduk,

Çıktım bir dağın başına,
Başımı koydum taşına.
Anlattım cümle derdimi,
Dağın kurduna kuşuna.

Kurt ağladı, kuş ağladı,

Zamansız karşıma çıktın,
Ben sana,sen bana baktın.
Mazide kalan sevdamın,
Küllerinden ateş yaktın...

Sen anlattın ben ağladım.

Tam ortasındayken hazanın,
Zamanı mıydı şimdi ?
Bu kasırganın, bu tufanın.
Tövbe etmişken ben aşka;
Bir anda belirdi karşımda,
Melek yüzlü, şirin sözlü,

Varsın sabahlar olmasın,
Bana bakışın yeter yar..
İsterse güneş doğmasın,
Bana ateşin yeter yar..

Varsın çiçekler kokmasın,

Varsın sabahlar olmasın,
Bana bakışın yeter yar..
İsterse güneş doğmasın,
Bana ateşin yeter yar..

Varsın çiçekler kokmasın,

Yazık etmişsin kendine,
Düşememişsin dengine,
Acırsam namert olayım,
Sen kendin ettin kendine.

Burnun havada gezerdin,

Tepeye çıkmadan ardı görünmez,
Kimin ne derdi var dıştan bilinmez.
Ağlayıp sızlama boşuna dostum,
Kaderde yazılan yazı silinmez.

Celal Özdemir