Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Cümle sokaklar gül kokmuş,
Yârim mi geçti buradan ?
Bülbüller dilini yutmuş,
Gülüm mü geçti buradan ?

Kaç gün oldu göremedim,

Yazık etmişsin kendine,
Düşememişsin dengine,
Acırsam namert olayım,
Sen kendin ettin kendine.

Burnun havada gezerdin,

Tepeye çıkmadan ardı görünmez,
Kimin ne derdi var dıştan bilinmez.
Ağlayıp sızlama boşuna dostum,
Kaderde yazılan yazı silinmez.

Celal Özdemir

İnsan suretinde yılanlara
Yüze gülüp sırttan vuranlara
Adamlıktan yoksun zamanlara
Düşürdüler işte bizi yeğen....!

Yolumun üstünde Halim'in hanı,
Sivas'da bıraktım nazlı cananı.
Yardan ayrılanın tutmaz bir yanı
Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen.

Çürüttün beni de yok olasın sen.

Yolumun üstünde Halim'in hanı,
Sivas'da bıraktım nazlı cananı.
Yardan ayrılanın tutmaz bir yanı
Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen.

Çürüttün beni de yok olasın sen.

Millet; Tuğlamız,
Cumhuriyet; Çimentomuz,
Kuranlar; Ustamız,
Mustafa Kemal Atatürk'te mimarımız ise,
Yıkılmaz bizim binamız...

Yıllar sonra;
Beni gördüğünde,
Nasıl da şaşırıp,
Kalmıştın öylece !
Benim ise;
Yaşlar dökülmüştü,

Yıllar sonra yolum düştü.
Doğup, büyüdüğüm şehre.
Issızdı koskoca şehir,
Çünkü sen yoktun içinde.
.
Eski evinize geldim,

Yıllar sonra beni sormuş,
Sorarken gözleri dolmuş.
Ben unuttu sanıyordum,
Demek hala seviyormuş...

Onunda bir oğlu varmış,