Celal Işık Şiirleri - Şair Celal Işık

Gülüp şad olmanın,geçti çağları,
Uslan artık gönül,bu sonbahardır,
Kurudu baharın,yeşil bağları,
Ömür bağımda ki,bu sonbahardır.

Bu nasıl gurbettir,dönsen dönülmez,

Ey canlarım ben bir Canandan oldum,
Canan sız can daralır ha daralır.
Yar gidince,oturup ta ağladım,
Garip sinem,kavrulur ha kavrulur.

Sen ömrümün, baharı'sın,ey güzel,

Yuva kurmadın bir dala,
Vurguna gelesi gönlüm,
Saldın beni halden ,hale,
Ey harap olası gönlüm.
Başımın belası gönlüm.

Başkasıydım senden evvel,
Seninle başka biriyim.
Sen güzelsin sevdan güzel,
Sevdanla başka biriyim.

İyi ki rastladım sana,

İhaneti sende gördüm,dostun oldum'da,
Düşmanın olmayı beceremedim.
Beni sokan yılan oldun,koynumda,
Sen den öç almaya,beceremedim,

Sustum'da sustukça,sen yine ezdin,

Şu çile yurdu gurbeti,
Ben bilirim,ben bilirim,
Hiç dinmeyen hasretleri,
Ben bilirim,ben bilirim..

Görseydin benim halimi,

İyi'ki sen varsın ey yar,
Sen yokken ben,ben değilim.
Gönlümde senin sevdan var,
Sen yokken ben,ben değilim.

Ararım sorarım seni,

Yarim sen gidersen ben'den,
Ben'den geriye ne kalır?
Al sana olan sevdamı,
Ben'den geriye ne kalır?

Sana muhtaçtır şu elim.

Sen gittin gideli yar,
Hasretin içimde nar,
Bir şey bana dert değil,
Bende senin derdin var.

Beni derbeder ettin.

Ben dost olamadım,kendi kendime,
Başıma Dünyayı dar eden benim,
Bahane bulamam,şu el aleme,
Küsüp'de kendime kahreden benim,

İncittim,küstürdüm yaren yoldaşı,