Celal Işık Şiirleri - Şair Celal Işık

Kapıldım hayatın coşkun seline,
El atıp tutacak bir dalım'mı var,
İçim ısınmadı gurbet iline,
Sılaya dönecek halleri'mi var.

Acı vatan bildim bana gurbeti,

Bir diyardan,bir diyara,
Göçenler geri dönmüyor.
Garibi doğduğu yere,
Gurbetlik geri vermiyor.

Düşmüşler gurbet iline,

Mihmandarıyım dertlerin,
Biri gider,biri gelir.
Bol kesemden yiyenlerin,
Biri gider,biri gelir.

Bunlar tanrı misafiri,

O güzel yüzün,gül gibi,
Sararıp da solar bir gün.
Her canı besleyen toprak,
Sinesine sarar bir gün.

Kimler geldi,kimler gitti,

Acı büyük öğretmendir.
En iyi okuldur hayat.
Alaca bir karanlıkta,
Sonsuz gerçektir hakikat.

Azmettirir çaresizlik.

Bu gün yıldızlar şehrinden,
Bir Mahzun'i Şerif geçti,
Tahtlar kurup gönüllere,
Bir Mahzun'i Şerif geçti.

Nar düşmüş yürekler yanar,

Ayrı ırktan ayrı dinden olsak da,
Yüz çiçek açılmış bağda bir olduk.
Ayrı ırmakların suyu olsak ta,
Aynı denizlere aktık bir olduk.

Bin bir çiçek kendi rengiyle açar,

Şu garip başını efkar sarınca,
Çal gönül sazını,bir türkü söyle,
Çığlık çığlık olan, yürek sesini,
Cümle,cümle döküp,bir türkü söyle.

Şu başında duman,gözünde bulut,

Bir varmış,bir yokmuş,
Koyun kaval dinlermiş,
Koyunların dilini,
Yalnız çoban anlarmış.

Kaz çıktığı kabuğu,

Bak yine değişti Dünya,
Bir zamanda böyle gider,
Devranın çarkı tekeri,
Bir zamanda böyle döner.

Bu Dünya bir seyran yeri,