Celal Işık Şiirleri - Şair Celal Işık

Daha baharım'da güller açmadan,
Yoldun yaprağımı,dalımı benim.
Sarmaşıklar gibi seni sarmadan,
Kırdın seni saran kolumu benim.
Yar elinle verdin belamı benim.

Dalıp'da gark olma dertlere gönül,
Derde düşen arar dermanı bulur.
Kendini bu kadar yıkma ey gönül,
Yıkılan kendini yapanı bulur.

Sevdaya düşmeyen narı ne bilsin,

Akan hayat ırmağında,
Var olmuşuz cancağızım.
Eksilmez bir karineyiz,
Çoğalırız cancağızım.

Üç günlük dünyaya geldik,

Be hey ömrüm,üstüne gün doğmaz mı,
Günlerimi zindanlara çevirdin.
Yeşil bağım güllerini açmaz mı,
Baharımı hazanlara çevirdin.
Ömrüm beni gazellere çevirdin.

Cihat açarsın dünyaya,
Senin o cihadın batsın,
Gavur dersin el aleme,
Senin o imanın batsın.

Cihadın Allah adına,

Kendine benzetme beni,
Bırak beni ben olayım.
Dinle, anla,tanı beni,
Bırak beni ben olayım,
Sen sen ol,ben ben olayım.

Canından can bildiklerin,
Terk edip giderler seni,
Uğruna yaşadıkların,
Öldürüp giderler seni,

Hani senin emeklerin,

Şu hayat yolunda bana yoldaş'tın,
Beni yarı yolda bırakıp gitme.
Şu tenim içinde,can ile kandın,
Canımı tenimden ayırıp gitme.

bir ağacım köküm,toprağım sensin,

Senden önce dert,gam nedir bilmezdim,
Yar beni çaresiz, derde bıraktın.
Kara zulüm'imiş senden çektiğim,
Yar sen merhameti nerde bıraktın.

Daha doymamış'tım senin sevdana,

Biraz Türk,biraz Kürt kalbim,
El bir,ben iki yanarım.
Revan olur yerde kanım,
Ben iki defa yanarım.
El bir,ben iki yanarım.