Celal Işık Şiirleri - Şair Celal Işık

Be hey ömrüm,üstüne gün doğmaz mı,
Günlerimi zindanlara çevirdin.
Yeşil bağım güllerini açmaz mı,
Baharımı hazanlara çevirdin.
Ömrüm beni gazellere çevirdin.

Cihat açarsın dünyaya,
Senin o cihadın batsın,
Gavur dersin el aleme,
Senin o imanın batsın.

Cihadın Allah adına,

Kendine benzetme beni,
Bırak beni ben olayım.
Dinle, anla,tanı beni,
Bırak beni ben olayım,
Sen sen ol,ben ben olayım.

Canından can bildiklerin,
Terk edip giderler seni,
Uğruna yaşadıkların,
Öldürüp giderler seni,

Hani senin emeklerin,

Şu hayat yolunda bana yoldaş'tın,
Beni yarı yolda bırakıp gitme.
Şu tenim içinde,can ile kandın,
Canımı tenimden ayırıp gitme.

bir ağacım köküm,toprağım sensin,

Senden önce dert,gam nedir bilmezdim,
Yar beni çaresiz, derde bıraktın.
Kara zulüm'imiş senden çektiğim,
Yar sen merhameti nerde bıraktın.

Daha doymamış'tım senin sevdana,

Biraz Türk,biraz Kürt kalbim,
El bir,ben iki yanarım.
Revan olur yerde kanım,
Ben iki defa yanarım.
El bir,ben iki yanarım.

Kapıldım hayatın coşkun seline,
El atıp tutacak bir dalım'mı var,
İçim ısınmadı gurbet iline,
Sılaya dönecek halleri'mi var.

Acı vatan bildim bana gurbeti,

Bir diyardan,bir diyara,
Göçenler geri dönmüyor.
Garibi doğduğu yere,
Gurbetlik geri vermiyor.

Düşmüşler gurbet iline,

Mihmandarıyım dertlerin,
Biri gider,biri gelir.
Bol kesemden yiyenlerin,
Biri gider,biri gelir.

Bunlar tanrı misafiri,