Celal Işık Şiirleri - Şair Celal Işık

Tanrının güzel çiçeği,
Tohumu yeşerten Güneş,
Meyveyi olgunlaştıran,
Lezzetini veren Güneş.

Yeşil ekini olduran,

Ne bitmeyen bir gecedir,
Güneşi doğmayan ömrüm.
İçimde derin acıdır,
Durmadan kanayan ömrüm.
Günleri tükenen ömrüm.

Güneşin altında,yıldız parlamaz,
Yar geceme doğan senin şavkın'dır,
Mecrası olmayan,ırmak çağlamaz,
Benim gönül mecram senin aşkındır.

Dert dolu dünyada,sensin sevincim,

Gün gelir yıkılır,bu köhne dünya,
Yeniyi kuracak,büyük gün gelir.
Ne diktatör kalır ne kanlı sultan,
Şahlar mat olacak,büyük gün gelir.

Gün gelir meydana,divan kurulur,

Alıp da başımı,nereye gitsem,
Ben bir gurbetteyim,gurbet içimde.
Yarsiz bir cennetti mekan eylesem.
Ben bir gurbetteyim,gurbet içimde.

Sürgünüm gezerim, yar diyar,diyar,

Haram olsun, çokça malda yok gözüm
Helalse lokmanın azı güzeldir,
Yaren'siz dünyada yok tadım tuzum,
El balından dostun tuzu güzeldir.

Lanet olsun nefsine kul olandan,

Ne çaresiz sevdalara,
Düşmüşüm de haberim yok.
Şu başımı belalara,
Sokmuşum da haberim yok.

Aman gönül ne bu sevda,

Hakikat narına,yanıp durdum da,
Kendi narım ile,arıttım beni.
Hayat ummanına dalıp yüzdüm de,
Gözlerimde sele,kaptırdım beni.

Ah bir yere gitmez,çıkmaz şu yollar,

Kim kimin derdine yanar bu zaman.
Sen varıp ta kendi derdine ağla.
Yaralansan kim saracak yaranı,
Haydi dostum kendi yaranı bağla.

Sözde dostum,canım derler inanma.

Hamit Emmi hamaldı,
Tepe gibi adamdı,
Yığılıp kaldı bir gün,
Onun yükü hep gamdı.

Çocukları severdi,