İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Rüzgarların uçurduğu hislerim nerede
Ardında bıraktığı kara küller saçıldı yerlere
Bir duman yükseliyor boynumdan göğe
Yorulmuşluğum balığın yüzeyde nefes alışı misali
Şarkılar açılıyor bulutların gözyaşı merasimi
Fafnir gözü gibi dertler, peşimde doymaksızın
Dertleri suya benzetirim ansızın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gerçekten çok değişik imgelere sahip
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta