Cebeci Şiiri - Mazlum Aydemirr

Cebeci istasyonunda bir akşam üstü yeniden gayba çalıyor yeniden can veriyor..

Cebeci istasyonunda bir tren ansızın altına alıyor tüm hislerimizi,
Ankara kalesinde ki çalar saat çoktan durdu...

Zor sanatın imkansız sanatçıları gibiydik,
Usul usul ayrılıyordun yanımdan,
Ağlıyordum, ağlıyordun...

Bilinmez akşamın ufkunda cebeci istasyonunda vuruldum tek atımlık bir kurşun, bir söz...
Acıların şairi denilebilecek bir alaylıkta üstelik,
Cebimde müdafa için bir beyaz kağıt bir kurşun kalem..
Ne ye yarar neye işler bir söz bir kelâm...