Bu kalabalık nedir? Ne için toplandı tüm dostlar.. Neden yüzler asık... Eski mahalleden çocuklar., Liseden toplanıp gelmiş arkadaşlar.. Amcaoğlu, dayıoğlu, kuzenler.. Tanıdığım kim varsa toplanıp gelmiş... Yahu bu ne kalabalık.. ? Ne için toplandınız? Gözlerde yaş... Dügün değil.. Belli.. Ne için toplandınız.. Her yerden gelmişsiniz.. Yıllardır görmediğim, yüzünü dahi hatırlamadığım, akrabalar.. Daha dün kavga edip küstüğüm arkadaşım.. Oysa ne çok sövmüştüm! Sen neden geldin... Tekbirler duyuyorum kalabalık içinde... Bir feryat.. Yavrum.. Yavrum... Yavrummm. Annem... Niçin ağlıyorsun... Teyzemler koluna neden girmiş.. Allâh aşkına noluyor.. Bu ne kalabalık... Niçin toplanmış bunca insan.. Boynun niye bükük baba.. Sen konuş bunca insan ne diye gelmiş... Hâlâ tekbirler duyuyorum.. Kalabalık arasından.. Omuzlar üstünde tahtadan dört kollu... Öldüm mü...? Daha erken değil mi..? Edilecek tövbeler yarım kaldı.. Alnımda eksik seccadeler.. Gidemediğim Cuma'lar.. Nasıl hesap vereceğim şimdi... Hadi hadi dostlarım; Biraz daha atın üzerime toprak... Kaç kürekle örtülür günahlarım.. Biraz daha ağlayın... Kaç damla gözyaşıyla temizlenir, Kirlenmiş ruhum... Son toprak.. Etrafına taşlar.. Son fatiha.. Toprağa biraz su.. Son dua.. İmamın telkini.. Ufak ufak dağılan kalabalık... Tek tek ayrılan dostlarım... Durun gitmeyin... Soğuk.. Sessiz burası.... Bir başıma...Karanlık...
Mazlum AydemirrKayıt Tarihi : 31.10.2026 14:59:00
Şiiri Değerlendir
Eserlerin tümü şairin kendisine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!