Caymaz şiiri

CAYMAZ

Caymaz...

Bir soyadından fazlasıdır bazen.

Bir duruştur.

Bir sözün arkasında dimdik durabilmektir.

Fırtınalar kopsa da eğilmemek,

Zorluklar çoğalsa da yolundan dönmemektir.

Caymaz...

Yılların yükünü omzunda taşısa da,

Umudunu yitirmeyen insanların adıdır.

Alın terini ekmeğine katan,

Helal lokmayı baş tacı eden,

Vicdanını hiçbir dünyalığa satmayan

Yüreklerin adıdır.

Hayat...

Kimi zaman acıyı yazdı alnımıza.

Kimi zaman hasreti.

Kimi zaman ayrılığı.

Ama her imtihanda,

Bir adım daha büyüttü sabrımızı.

Kırıldık...

Ama kıran olmadık.

Yorulduk...

Ama vazgeçen olmadık.

Ağladık...

Ama gözyaşlarımızı

Kimseye yük etmedik.

Çünkü öğrendik...

İnsanın en büyük serveti,

Temiz bir isim bırakabilmesidir.

Mal gelir gider.

Şöhret unutulur.

Ama güzel bir ahlak,

Nesiller boyu yaşamaya devam eder.

Caymaz...

Belki yorgundur.

Belki sessizdir.

Belki içinde fırtınalar taşır.

Ama yine de,

Yüzüne baktığında

Bir umudu görürsün.

Çünkü her yaranın ardından,

Şükretmeyi bilen bir yürek vardır.

Toprağın kokusunu bilir.

Emeğin kıymetini bilir.

Dostluğun değerini bilir.

Ve en çok da,

Verilen sözün ağırlığını bilir.

Zaman değişti.

İnsanlar değişti.

Dostluklar eksildi.

Vefa azaldı.

Ama bazı değerler vardır ki,

Ne rüzgâr silebilir,

Ne de yıllar eskitebilir.

İşte o değerler,

İnsanların gönlünde yaşayan

En kıymetli mirastır.

Ben...

Bir soyadı taşımıyorum yalnızca.

Bir geçmişi,

Bir emeği,

Bir duayı,

Bir alın terini de taşıyorum.

Her adımımda,

Benden öncekilerin izleri var.

Her duamda,

Benden sonrakilerin umudu...

İnsan,

Arkasında bıraktığı iyilik kadar yaşar.

Bir yetimin yüzünü güldürebildiyse,

Bir dostun omzuna yük olabildiyse,

Bir annenin duasını alabildiyse,

İşte o zaman gerçekten yaşamıştır.

Ey hayat...

Ne kadar yorarsan yor,

Ne kadar sınarsan sına,

Ben yine doğruluktan ayrılmayacağım.

Çünkü biliyorum,

İnsan güçlü olduğu için değil,

Doğru kaldığı için hatırlanır.

Ve bir gün,

Bu dünya sessizce arkamda kalacak.

Geriye ne servet kalacak,

Ne unvan...

Sadece ismimin ardından edilen güzel bir dua,

Ve temiz bir vicdan...

İşte bütün mirasım bu olacak.

Caymaz...

Bir isim değil yalnızca.

Sabırdır.

Emektir.

Onurdur.

Ve hangi fırtına koparsa kopsun,

İnsanlığından ödün vermeden

Dimdik ayakta kalabilmektir.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ