Çantamdaki Mektup Şiiri - Mehmet Ali Yıldız

Bu çorapları başıma ben ördüm Yüreğimi tel tel ip edipte O kadına kazak örmeden önce Bir süre dinlenmeliydim Dinlemeliydim Koynuma giren o üç kediyi Dertleri belliydi Üçe bölüp pay pay götüreceklerdi beni Götürmelilerdi Sesimi kısmadan yorulmuş tütün çiçekler Beni çok uzağa götürmelilerdi Beni güldüre güldüre Öldürmelilerdi Ramak kaldı Ramak kaldı ağrıyan göğsümü delmeye Aksın diye ümitlenipte kaç kere Kaç gece İğneledi kendimi İğneni ucu sendin sevgilim Seninle sabitledim kendimi Hatırla Kalk ayağa ve beni değil Bir kuple ömrümde Güldürdüğüm yüzünü hatırla Şimdi bir kadın Gülmek için istiyor beni Verme Satma Beni unutma Unutursan geriye ancak Şakaklarımdan kızıl kancasına Anılar kalır Çiçekler kalır Öpüşler kalır Ben dahi kalmam Bizden geriye ancak Sen kalır