Turgut Erdoğan Şiirleri

132

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Turgut Erdoğan

Bu aralar
Bir siyah tutturmuşum
her şey siyah olsun istiyorum
Bir güneş doğuyor
Simsiyah
Aydınlanıyor dünya

Devamını Oku
Turgut Erdoğan

İçerimde bir hastalık başladı aniden. Bu öylesine amansız bir hastalık ki asalak gibi tüm duygularımı kemiriyor. Hakim olamıyorum ona, hükmedemiyorum…
Hastalığım ne mi?
Nefret… Nefret… Nefret…
Şimdi, senin yokluğunda her şeyden nefret ediyorum. Eskiden yalnızlığımın, mutluluğumun en yakın sırdaşı olan mavi denizlerden, tatlı sert dalgalardan şimdi nefret ediyorum. Bana yalnızlığımı hatırlatıyor şimdi kıyıya ulaşan her dalga. Şu, bana her zaman romantik gelen, şiirlerimin ilham kaynağı kızıl ufuklardan, güneşin batışından nefret ediyorum.
Biliyor musun? Artık, dünyadan ve şehirlerden de nefret ediyorum. Şehirleri ayıran uzun yollardan da, derin uçurumlardan da nefret ediyorum. Nefretim en çok iki şehirde yoğunlaşıyor. Birincisi ayrılığı tattığım bu şehirden, adına “ayrılıklar şehri” dediğim, gecesine şiire yattığım, gündüzüne umutla baktığım, havasını ciğerime çektiğim bu şehirden nefret ediyorum.
Ve senin yaşadığın şehirden nefret ediyorum. Bana senin yokluğuna ağıtlar yaktırdığı, seni ışıltılı gecelerinde barındırdığı için nefret ediyorum o şehirden. Nefretim o denli yoğun ki... O her gece ışıl ışıl yanan sokak lambalarını teker teker kırıp karanlık katran gecelere mahkum etmek istiyorum. Karanlıklara gömülsün ki karanlıkta kalmak nasılmış anlasın istiyorum.

Devamını Oku
Turgut Erdoğan

Ben... Aşk hamallığı yapıyorum.
Belki de dünyanın en kötü mesleği bu, biliyorum.
Ama... Ama güzel bir kız görünce, dayanamıyorum,
Onu, her şeyden daha çok seviyorum...

Aşkımı küfelere koyup kalbime yüklüyorum,

Devamını Oku
Turgut Erdoğan

“En çocuk sesinin anımsadığımda şimdi
Sen çoktan bir bahar sabahıydın hiç uyanmadığım…
Onur CAYMAZ”

Öykülerde böyle yaşanmaz aşklar!
Ansızın başlayıp tutkulu sürer.

Devamını Oku
Turgut Erdoğan

Nicedir bıraktım kendimi kelimelerin akışına.Nicedir savaşmıyorum pişman zamanlarla.Hoyrat bir can varki yılgın bedenimde, zaman zaman yorgun gözlerimin içinde kaybolmuş.Islak bir kaldırım köşesinde sırılsıklam olmuş öksüz yanımı hatırlatıyor bana.Ne zaman uzaklara dalsa gözlerim,yolların,yılların,dağların ardından sen düşüveriyorsun içime.Ne zaman yüreğimde hergün birkez daha kopan o delişmen yanım benden uzaklaşsa,sana hep sana birikiyorum delice.Gecenin o dinmeyen uğultusu çoğaldıkça gözlerimin umutsuz rotasında, nedendir bilmem işte o an seni düşünür,düşünürüm.Sürükleyici bir romana dalar masal kahramanlarını sana benzetirim.O umutsuz, bin yüreği bir yüreğe ekleyen genç kızları,yüreğindeki deli inada,zaman misali sürekli ağrıyan o yalnızlığa rağmen, yüzünde tebessüm maskesiyle yalancı dünyada yalancı masalların gölgesine sığınmış yüreği gerçek delikanlıları.Yazıkki elimden bırakıp bir köşeye atamıyorum bu romanı.Giden benden gitsede,sayfa sayfa,umut umut. SiiR_AdAM

Devamını Oku
Turgut Erdoğan

Şimdi sen yoksun ya
Başımı taşlara vurasım gelir.
Fırat'ın suyu çağlar gönlümde
Kaldırıp kendimi atasım gelir.

Şimdi sen çok uzaktasın ya

Devamını Oku
Turgut Erdoğan

Birgün...
Sabah olmayacak Alanya'da biliyorum...
Güneşin şavkı vurmayacak
Esmer tenime.
Buğulu bakışlarınıkaybedecek
Sarhoş gözlerim.

Devamını Oku
Turgut Erdoğan

Hep böyle mi olacak terkedişlerin,
Hep böyle yıkacak mısın beni,
Meydanlara mı sereceksin,
Bu kahrolası lanet bedenimi...

Söyle hep yargılayacak mısın beni,

Devamını Oku