Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

İner bir zaman, yalnızlığı avuçlamış ellerine.
Sararmış kanaviçeleri okşar yorgun gözlerin.
Naftalin kokuları yarenlik eder kimsesizliğine.
İner bir zaman, epeydir çarpmayan yüreğine.
Kavruk cümleler yıldız tozuna bulanır, dolanır dillerine.
Kırık bir kayıkla yolcu edersin geçmişini,

Yalnız çay tazelenmek istemez.
İlgiyi de tazelemek lazım azizim.

Sırf yalnızlığımı en iyi sen süslüyorsun diye katlanıyorum sana İstanbul.
Yoksa istedikleri kadar taşın toprağın için altın desinler.
Gramına tenezzül edersem namerdim.

Hadi itiraf edin...!

Hemen hemen hepinizin paylaşım yapan o parmaklarını çıtır çıtır kırmak istediği birileri var....

Hüzün de baki değildir elbet.
Çıkar kapından,eşiğinden bile geçmemeye yemin verir.

_____Gün gelir,mutlu olasın gelir....

"büyük insanlar küçük şeylerle mutlu olanlardır" demişti ninem.
o gün bugündür
simidin susamı,
hiç tanımadığım birinin selamı,
bir çiçeğin yeni açan yaprağı,
beslediğim martının teşekkür çığlığı,

Sen öykümün en saçma yerinde çıkıp gelen PRENS gibiydin.
O yüzden bu masalı mutlu sonla bitiremedin.

köhnemiş binalardan,kaldırımsız sokaklardan geçtim de geldim sana
naftalin kokulu yalnızlığımı raflara kaldır diye

Sen bana fukara bir cümle ol ama ölene dek ol
Onu zenginleştirmezsem namert olayım
Varın yok üç harf bir kelime olsun ama dilinden olsun yüreğinden olsun
Onu çoğaltmazsam namert olayım

Sana onca şiir yazdım da bi “ bana mı” demedin.
Nankör!