Karar ver; kararsızlıklar dağının Buz Prens’i.
Bilesin ki; kurudu rüzgarlarından,
Kör karanlık dehlizlerinin duvarına gerdiğin,
O zavallı Ceylan derisi.
Zamansız yağdırdığın karlar üzerinde belirirken,
Geri sayan adımlarının ayak izleri;
Bilesin ki büyüdü susuzluktan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Susuzluktan büyüyebilen herşey gibi ilk gençliğimiz yeniden yeşerir buz gibi soğuk iklimlerinde orta yaşların. Beklemeyi bilmeyenler ve beklentileri bilmeyenlerdir kuruyanlar, ki onlar zaten yaradılıştan kurudurlar. Yüreğinize sağlık!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta