Burdayım Şiiri - Ömer Albayrak 2

Oysa sevgi,
iki insanın aynı yerde durup
birbirine “ben buradayım” demesiydi.
Ben “buradayım” dedim,
sesim yankılandı
Sen duydun mu?

İşte aştı mesafeleri
Ve sana vardı...

Ve inledi gri sokaklar
Ben burdayım...

Ve beklemenin, azımsanmaya cürret edilemeyen hazzı
Ve bekliyor olmanın, muhteşem heyecanı.

Ellerimde değil,
ruhumdaki çiçeklerlerle, gönül kapının hemen önündeyim İşte
Ben burdayım...

Çıkarmı telefonun sesi bilmiyorum
Bilmiyorum,
sesin sese kavuşma ihtimalini

Ve biliyorum o ihtimalin yüceliğini
Ve kendime okkalı bir aferin
Boş odada sesli söylüyorum
Madde de duyan yalnız ben
Belki, birde ince duvarın ötesindeki huysuz komşum.

Tek kelimenin yüksek gücü
Ben burdayım...

Zordur beklemek
Bir o kadar güzel bekleyen olmak
Çocukken Taş devrini beklerdim pazar sabahları
Saat 10 da
O tertemiz, pürüzsüz beklemenin çocuk kalbi.
Pudra kokusu gibi tamiz
Tertemiz
Ben burdayım...