Gözde Demirtaş Karhan Şiirleri - Şair Gö ...

Anne,
Çok korkuyorum.
Anne,
Artık masallara inanmıyorum.
Anne,
Sana ihtiyacım var.

​Beyaz teninde kızıl ırmaklar akardı,
Gözlerim gözlerindeki deryalarda yüzerdi.
Ellerim titrerdi tutarken ellerini...
Sen gitmeden önce, biz bitmeden önce...

Bal ve zehir...

Şimdi barışmak zamanı...
Geçmişinle,
Küs olduklarınla,
Yitirdiğin umutlarınla
Ailenle, evladınla...

Seni özledim demediler mi? "Seni özledim" derim.
Sana güveniyorum diyenin mi yok?
"Ben sana güveniyorum" diyerek tutarım elini.
Kendini yalnız mı hissettin?
Sakın üzülme, ben her an yanındayım.
Yürüdüğün bu hayat yolunda,

Bir bahçem olsa,
Bahçemde rengârenk ortancalarım...
Bir de kocaman zeytin ağacım,
Altında usulca soluklansam.
Terasımdan rüzgâr çanlarının sesi,
Arka sahilden yosun kokusu gelse.

Haftanın yedi günü var...
Ben her bir günü daha çok yaşamaya çalışıyorum.
Hayat kısa ve ben, bu kısa hayata katabildiğim kadar çok an sığdırıyorum...
Bir güne neler sığdırmıyorum ki...
Kuşlar uçuruyor, gün doğumunu izliyor, sonra batırıyorum.
Atlıyor kayığa balığa gidiyorum.

Bazen dinlediğim bir şarkının nakarat kısmında bulurum kendimi.
Bazen bir sazın tellerinde.
Bir martının deniz sefasında,
Bir karıncanın yuvasına taşıdığı ekmek kırıntısında...
Umut olurum bazen,
Sır olurum saklanırım.

Aklıma geldiğinde,
Kalbim yılkı atlarını andırır
Hasretle, dört nala koşar gibi...
Ama öyle bir an var ki hayalimde,
Tüm o yorgun koşturmaların sustuğu,
Dünyanın durduğu o an...

​Ben her gün yaşlanıyorum,
Ama acılarım ve anılarım o günde kaldı.
Yavrum gittiğinden beri
Benim artık Anneler Günü'm yok.
Bayramım, seyranım yok,
Doğum günü bile kutlamıyorum.

​Saat dördü bilmem kaç geçe,
Bu kaçıncı uykusuz gece...
Penceremden süzülen ay ışığı
Yetim bir gülümseme sunuyor
Odamın köşesine,
Baş ucumda sabahtan kalma