Yakınımızda değil
Mutluluk
Uzaklardayken çıkıyor ortaya
Hasretlik
Hüzünlü bir sevda türküsüyüm ben
Çok uzaklardan
Rengi senden
Sevdası benden hayatın
Bir gün ak
Başka bir gün kara
Fark etmiyor gönül
İçinde sen olduktan sonra
gökyüzünü gösterdin bana
ikinci baharda
yüzünde gök mavisi
kardeşliğin rengi
kızıl bir güneş doğuyor şimdi
her sabah yeniden
Hüzünlü akşamlarda
daha çok
düşünüyorum seni
uykusuz gecelerde daha fazla
kapanıyor gözlerim
gözyaşı gibi akıyorsun yüreğime
Leyla sen ne içiyorsun yahu
denk gelse de
nasiplensek şişenin dibinde kalandan
sen nerelerden geçiyorsun Leyla
kaldırım taşları emrinde amade
ahşap masa, kırık sandalye
ah bu vicdansız şairler
her günü ayrı bir kefeye koyup giderler
gece bahtsız şiirler
hüzün var, ayrılık var, gün akşama küser
oysa ki mutluluk var kaf dağının ardında
ırak ve onulmaz derde düşerken sözcükler
Sabahın şafağında
Hafif bir rüzgar esintisi vuruyor yüzüme
Bir iğne ucu kadar sızı var bedenimde
İncecik bir sızı
Ruhumda bir sıkıntı
Bütün damarlarım daralmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!