“Kar yağınca mikroplar ölür” derler,
Ne büyük yalan,
ölmüyorlar son düzlükte
“Efkar dağılınca göçler azalır” derler,
Hiç duymadım, bunu da ben uydurdum işte;
Sırf bu soğuğa bir örtü olsun diye.
Bencilliğinden
Uzakta
Katıksızdı insan
Kör olmamıştı gözleri
Vazgeçmemişti saflığından
İlle de
Asıl sana söyleyecek sözlerim var
Prometheus"ten önce
Bir varabilsem
Geleceğe
Senden önce
Diyeceklerim var geçeceğin yollara
Düşünsene sen doğmuşsun bir kere
sevince boğulmuşsun
bir de çırak aranıyormuş ki şehirde
kilit tutmazmış fabrikanın kapısı
milyonlarca
emekçi doğmuş senin gibi
Sen uyurken
Ben yazarım yokluğunda
Kelimeler yitirmez anlamını
Bir bilsem
Nasıl uyandırırım seni
Öylesine vurgun sevdam
Ellerin emek
gözlerin umuda özlem
zifir renginde
gecesin sen sevgili
ben başka nasıl anlatayım seni
Ay ışığı dudakların
Gündüzler
Çuvala sığıyor da
Bir geceyi tutamadım
Ellerimden kayıp gitti
Kelimeler
Ne çuvala sığdı
Kendi Yolumda
Bir daha göremeyeceğim memleketleri görmek için düşerim yola
bütün kontrollerden ve baskılardan uzak
yaşamadığım gecenin hesabı niye sorulsun ki bana
herkes derin uykusunda ve gündüz saatleri asılıyken duvarda...
Kentsel Ağrılar- I
Hep ben mi geleceğim sokağına senin
ayaklarıma kara sular inerken yokuşta
adaletsizliğini görmüyor musun bulvarlarının
üzerine her bastığımda inleyen kaldırımlar kimin eseri
Kentsel Ağrılar - II
belki kuşlar da vazgeçecek kanat çırpmaktan
mavi gökyüzü kararacak
bir gürültü kopacak ardından belli ki
arıların çiçeklere konmadığı bir dünya düşünemiyorsunuz da
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!