Güya büyüdük
İçimizde bir çocuk saklı
Şu karşı yoldan plastik bir top düşse önüme
Heyecanla vururum yine
Utanmasam
Takıma beni de alın diyeceğim var çocuklara
Bir gün gelecek
Güzel günler
Biliyorum
Ya beklediğim gibi
Ya da kendi bildiği gibi
Yüklenmiş umutlarını
Uzak yoldan geliyordum bakamadım
ol kimsesiz
cana
canana;
dedim ki içimden güzelsin,
güzelsin güzel...
Sana şiir gönderdim yine
Şehirlerim yoktu çünkü, kasabalarım eski
Köyler ıssız ve dağlar küskündü gece
Mısralar kadardı yürüdüğüm sokaklar
ve bulvarların ucu bucağı görünmüyordu
Kemancı sokağında ezgiler yükselirdi
eski günlerden
ustaca klarnetin sesi göğü delerdi
şimdi çırağın kendini bilmediği hadsizlik çağındayız
azıcık nefesin yetti mi senden iyisi yokmuş
öyle diyorlar, öyle düşünüyorlar
Hâlâ
At eski fotoğrafları
anılar çekip gider ardından
geçtiğin yollardaki izleri sil
yıllar unutulup gider zamanla
Gel de kurtar beni
ilacı yok hasretligin
sensiz
nasıl geçtiğini düşünüyorum zamanın
geçmemiş
belli ki
Can mı kaldı bedende
kurudu aktı nehirler boş yere
gün mü kaldı şu kısacık ömürde
az önce geçti gitti upuzun gece
kimi bekliyor abdal
bir garip
mekan sahibi
gönül kapısı açık değil
dünden
misafirim kendime
uykuya dalacağım olduğum yerde
düşünme beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!