Alevleri söndürün, ateş beni arındırmaz;
Ruhumun lâyık olduğu yer, o dipsiz donmuş göldür.
Bana inanan o kalbi sırtından vurdum apansız,
Ey Kokitos’un buzları, gelin bu nankör bedeni dondurun!
Kumral saçların dökülürken o sîmîn, süt beyazı gerdanına,
Mavi gözlerin bir ummandı, ab-ı hayat verirdi canıma.
Kadd-i mevzûn ile yürürken salınan bir nârin serv-i hırâmândın,
Şu fani cihan mülkünde, bana bahşedilen en yüce sultandın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!