Blr gece Şiiri - Hamza Caymaz Delinin Biri

Bir gece

Bir gece
şehrin bütün ışıkları söndü içimde...

Sokaklar sustu,
duvarlar sustu,
ben sustum.

Bir şarkı kaldı
eski bir radyonun cızırtısında,
bir de yarım kalmış
memleket kokusu.

Delii,,,

Sen gideli
bazı türküler yetim kaldı.

Bir adam
özlemini nasıl anlatır
bilmiyorum.

Ben anlatamadım.

O yüzden
cebimde birkaç şiir,
dilimde yarım bir türkü,
yüreğimde koca bir gurbet taşıyorum.

Bazen
insan memleketinden değil,
kendi içinden sürgün olur.

Ben oldum.

Kalabalıkların içinde
tek başıma kaldım.

Gülen yüzlerin arasında
ağlamayı öğrendim.

Ve geceleri
kimse görmeden
bir sigara yaktım,

dumanına
söyleyemediğim bütün sözleri bıraktım.

Delii,,,,

Senin sesinde
yarım kalmış insanların
bir tarafı vardı.

Kimi sevdiğini kaybetmişti,
kimi evini,
kimi kardeşini,
kimi gençliğini...

Kimi de
daha neyi kaybettiğini bile
anlayamadan
yaşıyordu.

Ben de onlardan biriydim.

Şimdi
eski bir türkü çalıyor uzakta.

Bir an
her şey geri gelecek sanıyorum.

Babamın sesi,
çocukluğum,
eski sokaklar,
giden insanlar...

Sonra müzik bitiyor.

Gerçek kalıyor.

Ve ben
yine kendimle baş başa kalıyorum.

Deli,,,,,

Bazı insanlar ölmez.

Bir şarkının içinde kalır,
bir yaranın kenarında,
bir memleket özleminde,
bir adamın suskunluğunda yaşar.

Sen de öyle kaldın.

Bizim içimizde...

Ve ben bugün
sana bir şiir değil,

yarım kalmış bir ömrün
sessizliğini bırakıyorum.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ
20/09/2026