Bir gece çal kapımı

Bir gece çal kapımı…
Hiçbir şey sorma,
hiçbir şey anlatma…
Sadece “Ben geldim.” de.

Misafirim ol…
Ama öyle bir gecelik değil;
biraz kal…
Yüreğime yerleş,
sessizliğime karış,
suskunluğuma ses ol…

Yağmurlarla gel…
Öyle usul usul değil,
sağanak sağanak…
Üzerinde gecenin kokusu,
gözlerinde ıslak bir hasret olsun.

Düş yüreğime…
Bak gözlerimin içine.
Orada saklı duran,
onca sevgiyi gör…
Sonra de ki;
“Ben sana aşk getirdim,
muhabbet getirdim.
Kırılmış umutlarını yeniden yeşertecek
bir yürek getirdim.” de....

Bir gece…
Hiçbir sebep olmadan,
hiçbir açıklamaya ihtiyaç duymadan,
sadece içinden geldiği gibi.

çık gel…
Dur karşımda.
Bir tebessüm bırak yüzüme;
özlemin en güzel hâliyle bak gözlerime.

Ve anla ki…
Beklemek öyle kolay değil.
Bazen insan,
sevdiğini beklerken
kendi içinde susar da
o sessizlik, göğsünde
kocaman bir çığlığa dönüşür.

Hadi…
Ne olur artık çık gel.
Çünkü burada,
sana hasret bir yürek var.
Adını her gece anan,
yolunu her sabah gözleyen
ve bütün gidişlere rağmen
seni beklemekten vazgeçmeyen biri var…
25,12,2016