Bir Başlarına Şiiri - Akın Akça

Troya gökyüzünde beyaz güvercinler;
Barış everenleri, dört yapraklı
Yonca gagalarında, uçuyorlar bir başlarına;
Büyük bir güruh, topak, kanatlı.

“Ezilmiş sevdalar”da gördün, “büyülü ağaç”;
Çünkü topak bu, hepsi başlı başına ayrık
Ama, evet, “başka türlü geçmeyen bir vakitti:”
Neresi olduğunu bilmediğin o ağacın oturdun
Altına ve yaylandın durdun, seven hali.
Yaylandın, burdun, sevildiğini …

Ölümleri de gördüğün doğru,
Büyülü ağaçların doğrudur, yokluğu da;
Ancak sen yine de oturdun onun gölgeliğine,
Bir soluk ve büyülü ağaç var oldu birdenbire.

O sahipsiz “Defne Ormanı”, “Likya”, “felsefe”
Ve “ekmek” meselesi, en güzeli anlatan –
Her şeyi isteyen insan için- bir kederli
Umut edilip çırpınılmayan uğruna
Masal gibi –ekonomi bundan mı gerekli
- Böyle, evet, neşe üzerini gamın örttü.

-
Melih Cevdet Anday’ın ‘Tek Başına’ ve ‘Defne Ormanı’ adlı şiirlerine bir gönderme.
Çift tırnak içindekiler şiirlerden alıntı.