Bir anne açtı gôğsünün bir tarafını toplum içinde doyurdu yavrusunu, kınadı insanoğlu unuttu annenin kutsallığını bebeğin masumluğunu, iki çocuk markete girdi aldıklarına paraları yetmedi elindekilerini bırakıp başı ônde orayı terk etti, seyretti ademoğlu unuttu malın mülkün emanet olduğunu.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta