Bir anne açtı gôğsünün bir tarafını toplum içinde doyurdu yavrusunu, kınadı insanoğlu unuttu annenin kutsallığını bebeğin masumluğunu, iki çocuk markete girdi aldıklarına paraları yetmedi elindekilerini bırakıp başı ônde orayı terk etti, seyretti ademoğlu unuttu malın mülkün emanet olduğunu.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta