Bir Acayip Hal Şiiri - Mustafa Asım Kahy ...

Ânın hızına koşut,
varmaktayken sabahına zaman,
Bir ben görüyorum kendimde,
kalabalıklarında kaybolan…
Siyahın kıyısında yalpalıyor,
düşmelere aşina ruhum…

Bir garip düşün içindeyim,
düşüm, düşüncemin en derininde…
Düşlerim geceye gebe,
gece doğurmada düşümü yeniden…

Sesler duyuyorum, duyulmazların ötesinde…
Efkarım göğe yükseliyor,
zamana nispet bir şarkıyla,
kendini bulanların neşesine inat…

Doğrularımın yanlışındayım belki de…
Belki de
yanlışını bulduğum doğrularımda yitiriyorum kendimi…
Sorgularında beynim bilinmezliğin…
Bilinmezliğimi, bilindik tartılarda tartıyor,
Kendimi arıyorum
kaybolmuşluğumun sokaklarında…

Bir acayip haldeyim…
Hâlim müşteki kendimden…

Herkes, her şey tanıdık bu gece…
Gülüşler, sesler, nefesler…
Bir kendimi tanımıyorum,
tanıdığım yüzler içinde…