“Kader gayrete aşıktır” demiştin
ilk gördüğümde seni…
Ne bilebilmiştim gayretin hikmetini
Ne de bir daha görebilmiş seni…
Aynı sokağın kedileriydik oysa
Aynı duvarın, aynı yüzünde
yolları kesişmeyen sarmaşıkları…
Yani olanaksızı oldurmuştuk nasılsa…
Yıllarca aynı kaldırımda yürüyüp
bir, birbirimizi görememiştik nasılsa…
Her sabah mutlaka
göz ucumla bakardım pencerene oysa…
Bir kere, kırıp yere batası gururu
çalamamışken kapını…
Anladım, neden aşıkmış gayrete kader
Anladım, sonunda açılırmış kapılar
“Sen, yeter ki vurmayı bil
Sen, yeter ki durmayı bil…”
Kayıt Tarihi : 2.11.2026 15:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Kaderin gayrete aşık oluşu...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!