Ayrılık Şiiri - Mustafa Asım Kahyaoğlu

Yazılan, şiir olur muydu bilmem, ayrılık olmasa
Ayrılık mana bulur muydu bilmem, şiir olmasa…
…
Azalıyorum dostlar
Kendimde kendim yitiyor
Yazmalarım da kalmadı artık, gün be gün bitiyor
Ne gün kaldı dilimde ne de gül
Tükendi takati kelimelerimin
Titremiyor gönül teli ve hatta yanmıyor
Artık yağmurlar da yağmıyor
Kurak sevmeler iklimindeyim
Anlamını yitirmiş maviler ülkesinde…

“Biraz kül ve belki biraz duman”
Şairin de dediği gibi
Nasibine düşen kalemimin…
Bitkinim yitik anlamlar peşinde
Bağbozumunda hazana koşut yüreğim
Bir yudum şarap belki de yorgunluğun tesellisi,
sığınıp “Mağfireti”ne
Belki de tecellisi sayıp acziyetimi “Yüce Adaleti”ne
Rücu ediyorum “Baki Olan”ın sahi muhabbetine…