Araftayım Şiiri - Mustafa Asım Kahyaoğlu

Bilmem kaçıncı gününde mahpusluğum
Dört duvar, bir pencere, yalnızlığım
Dostlar da gitti bir bir
Ne soran var ne de arayanım
Yorgunum
Kalmadı mecalim, tükendi umudum
Arasındayım, yoklukla varlığın
Araftayım
Serzenişim de yakarışım da O’na
O’ndan gayrısı yalanmış
Dört duvar arasında anladım
Kim bilir, belki bu son
Bir daha yazmam, yazamam
Yoktur kalanlara kırgınlığım
Fazla da kalmadı zamanım
Baki olana göç ediyorum…

(Covid’den Yitirdiklerimizin Anısına)