Öyle sessiz sessiz duruşuma bakmayın
İçimde kopan fırtınalar ben kadar sessiz değil
Eğer dalıyorsam sürekli uzaklara öylece
İçimdeki pişmanlıklarla yüzleşememektendir
Günahlarımın hesabını kendime bile verememektendir
Aklım karışık, bakışlarım uzaklarda ise
Seni ben ellerden kıskanırım,
Kimseler görmesin seni.
Gel düşümde gezelim senle el ele,
Kalbimde gizlemeyeyim artık.
Düşümde seveyim seni,
Kimseler bilmesin.
Bedenim yaşıyor
Ama umudum yitik
Hani en son umut ölürdü
Yaşım kaç ki daha
Saçımdaki bu beyazlar
Kimin eseri
Duydum ki beni sormuşsun geçen zamana
Demiş ki sana, geldi geçti oda ben gibi
Artık geriye dönüşü yok bundan sonra
Yaşamalıydın onu sonralara ötelemeden
Mutlu olmalıydın yanında, yarınlara bırakmadan
Kıymet bilmeliydin, nasıl olsa avucumda demeden
Kapat kapıları yüzüme sertçe ve git
Korkma üzülürüm diye ben gülmeye yabancı
Utanma, sıkılma, gücenmem sana
Sanma seni sevmekten yoruldum
Bırak öyle kalsın eski aşkım
O eski ben değilim artık
Eser yok eskilerden bende
Kırılsa da yüreğim birşeylere
Canımın acısını hissetmiyorum
Saçlarıma serpilmiş karlar
Sakallarıma da düşmüş aklar
Birazda bana versen ondan
Bir hafta yada olmadı bir gün
Takmasam kafaya hiçbir şeyi
Böyle içmişim gibi gezsem
Umursamasam yağan karı
Doğan güneşi, karı fırtınayı
Açmısın diye sormadı kimse
Gariban kaderine terk edilmişti
Zengin gününü gün ederken
Fakir bu günü atlatma peşindeydi
Birisi kahkaha atıyordu fütursuzca
Diğeri ise gözyaşlarını siliyordu
Gidişlerin hep vardı bizden
Dönüşlerin olmadı kendimize
Bakışların vardı giderken
O son bakışlar,
Sanki kal dememi beklerdin
Bende kal, bizde kal dememi
Gelsen felek hele, gelsen yanıma
Beni ihmal edip, bırakmasan yarına
Yaratan öyle dertler vermiş ki bana
Sanki hepsini yazmış benim adıma
Gülsen felek gülsen, bir defa bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!