Bir gün okur musun bir yerlerde bilemiyorum
Birilerinden duyduğunda kim yazmış bunu der misin
Meğer ne çok seviyormuş bu satırları yazan o kadını
Ne zalim bir kadınmış, hemde ne kadar zalim
Böyleleri hak etmiyor, böyle bir şiiri der misin
Hiç birini bilmiyorum be kadın, bilmiyorum işte
O ben değildim geceleri senin için sabahlayan
Senin hayalinle günleri kovalayan
Sana kıyamayan ben değildim
Hayır ben değildim zannettiğin kişi
O saçlarını ilmek ilmek okşayan
Bir tebessümüne, bir çocuk gibi sırıtan
Kimse dolduramadı yerini
Kimse sen kadar iz koyamadı
Sen kadar olamadılar hiç.
İçimde dışımda,
Hiç kimseyi sen gibi sevmedim,
Sevemedim, senden sonra da kimseyi.
Yüreğim pek
Gönlüm seninleydi
Vur dedim feleğe
Bir kez daha vur
Bunca vurmuşluğun varken
Bir daha vursan ne çıkar ki
Belki günün birinde bir pazar yerinde
Henüz adını bilmediğin bir cadde köşesinde
Yada ilk defa gittiğin bir şehirde
Ben gelirim aklına, tek kaldığın bir anda
Biran gelir gökyüzüne baktığın bir esnada
Güneşin kavurucu sıcağı altında
Yıl 1922;
Ümitler karamsar,
Bekleyişler donuk,
Ülke işgal altında.
Herkes payını almış kendince.
Kağıtlar planlarla dolmuş,
Bugün başım çok ağrıyor
Çok yorgunum sanki
Sokağa çıkasım yok
Telefonum kapalı ama
Geceden mi kapandı lanet olası
Fişe takamayacak gibiyim
Uçup gidince ait olduğun yuvadan
Dönersin sandım tekrar geriye
Öyle görmüştüm ,öyle öğrenmiştim
Kuşlar ait olduğu yere dönerdi hep
Seninse dönerdi ,değilse senin olmamıştı
Sen dönmedin yuvana beyaz güvercinim
Sen uzak olmak nedir bilir misin?
Umutlarına bir adım kala yeniden uzaklaşmayı,
Tam oldu bu defa dediğin her defasında,
Hayallerinden tekrar uzaklaşmayı bilir misin?
Ve o hayallerin hepsinde sadece sana kalan,
Hayal kırıklıklarının, gölgesinde uzanıp,
Sensiz geçen gecelerin
Böyle acılı olacağını
Sensiz yeni güne uyanmanın
Böyle uzun olduğunu bilmiyordum
Belki olursa diye ektiğim tohumun
Böyle filizleneceğini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!