Bir umudum kaldı çalmadığınız
Anlatamam kendimden başkasına
Onu da aldınız benden
Kendi halinde biriydim ben oysa
Yüzüm kızarır utanır sıkılırdım
Ağlamayı bilirdim ben
Sen gitmeyi anlat bana
Ben kalıp beklemeyi
Vefalı olmayı anlatayım
Sen sırtından vurmayı,
Yarı yolda bırakmayı
Ben ise yarıları tamamlamayı
Yaşlı anam
Gönlü tok
Vicdanı derin
Merhameti bol
Yüzü nurlu anam
Yüzlerce şiir yazarken
Eğer bir gün gitmişsem buralardan
Senden, ondan, bundan,
Bu şehirden bu sokaklardan,
Anılardan, yalanlardan,
Sendeki kalpten gitmişsem,
Sevmeyenlerin nefretinden,
Döküldü saçlarım senin yüzünden
Şimdi yüzümdeki çizgilere bakıyorum
İçimde kalmadı bir deste sevinç
Geçen yılları sensiz yad ediyorum
Kalmadı o eski bakışlar gözümde
Çileli ömrüme bir derman soruyorum
Kim senin yaralarına neşter vurdu arkadaş
Bir sen misin yoksa sağa sola savrulan
Yoksa gülerken mi geldi başına tüm bunlar
Hep böyle değil midir zaten bu dünyanın cilvesi
Feleğin tokadını ilk defa mı yedin peki sen
Hiç kimse anlatmadı mı bunları sana
Benim bir kalemim var, birde kalemi benle tanıştıran
İkimizin arasında bir bağ kuran bir kalbim var
Yalnız zamanlarım, arada hayal kırıklıklarım
Düşlerim var kendi başıma kurduğum
Mis gibi hayallerim var olmayacak olsa bile
Ha birde kıyamadığım, doyamadığım, canımın parçası
Göstermelik sevdalara inanmıyorum
Adını hemencecik aşk koyanlara hele
Aşk dediğin çalı çırpı gibi olmaz
Çat diye kırılıp gider böyle aşklar
Gece yarısı başlayıp sabaha son bulan
Bir iki güzel sözün adını aşk koyanlara hele
Ben aşka olan inancımı,
Seni tanıdıktan sonra kaybettim.
Önceleri belkiler vardı,
Aşk diye bir şeyin belkisi,
Varmıdır acabanın belkisi,
Ya da deneyince olur belkisi,
Sitem etme bana öyle, olmayacaktı biliyorduk ikimizde
Bizimkisi bir macera aramaktı ve macera olarak kalacaktı
Sen hiç ağzından aşk çıkıp, tamamlayanı gördün mü
Hem duymadın mı kavuşamayan aşklar daha büyükmüş
Sitem etme bana, sen bana etsen ben kime ederim
Biliyorsun ki kimsem yoktu senden başka




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!