Bu sokağın bir çıkmaz sokak olduğunu
Bu hikayenin bir gün biteceğini
Biliyorduk ikimizde aşkımızın sonunu
Bitecekti elbet ama hep uzattık
Öteledik bir gün yüzleşeceğimiz gerçekleri
Dışımızda gülümseme varken
Benim yalancı bir dünyam var
Seninle orada yaşıyoruz
Bedenlerimiz uzak olsa da
Biz seninle orada mutluyuz
Garip bir dünyadayız biz
Kalabalıktı gezdiğim sokaklar,
Ama ben yalnızdım.
Kalabalık beni görmüyordu,
Bende onları tanımıyordum.
Tanıyamıyordum hiç birini
Tanıdık bir yüz yoktu
Bayramda insanlar gülerlermiş baba
Birbirlerine sarılırlar, hasret giderirlermiş
Çocukların yüzü gülermiş, yaşlıların gözleri
Bayram özlemleri bir nebze azaltırmış
Ama benimki azalmıyor nedense
Ne gözlerim, ne yüzüm gülüyor
Sen ben gibisini bulamazsın
Ben gibi üstüne titreyeni
Gözlerinin içine öyle içten bakanı
Sen gül diye
Herşeyden vazgeçeni,
Sen ağlama diye
Tüm iyi niyetlerimi çaldılar anne
Artık ben, eski ben değilim
Yüzümdeki utangaç masumiyeti
O temiz gülümsemelerimi çaldılar
Merhametimi, dostluğumu, dostlarımı
Yüreğimde herkese yetecek sevgiyi
Kapat kapıları kimse girmesin içeri
Bu gece efkarlıyım bir sen anlarsın beni
Kimseyi alma içeri, camdan giren rüzgardan başka
Kapat her şeyi, bir tek o şarkıyı çal meyhaneci
Bu gece onu düşüneceğim sadece ben, bir tek onu
Sen bardakları doldur sadece, boş kalmasın yeter
Bana dertlisin sen sanki diyorlar
Canımı sıkıyorlar biraz
Bilmiyorlar ki dert benim bir parçam
Ben alışkınım ona, oda bana
Hem dertsiz insan mı olur
Kaldı mı ki hala öyleleri
Bu nasıl çelişkidir söyler misin bana
Bir yanın bana yakınlaşmak isterken
Bana düşman mıdır öte yanın
Neden engeller bu sevdayı acımasızca
Bana uzanmak istediğini söylerken
Her defasında bana uzak kalmak
Tut ellerimden bırakma beni
Sana hasretim ben yıllardan beri
Artık atmam bir adım bile geri
Nereye gidersen git bırakmam seni
Ömrümün yarıdan fazlası doldu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!