Bilal Bildik Şiirleri - Şair Bilal Bildik

Böyle bitmemeliydi bu hikaye bir tanem
Yarım kalan hikayelere alışkındım ben
Ama bu hikayenin sonu bu değildi
Bu masum günah her ikimizin
Bak ben burada kendime rehin
Belki sen de orda ağlamaya yenik

Öyle hüzünlü bakma gözlerime
Bir yarada sen bırakma ömrüme
Bana teselli verme boş yere sevdam
Yüzüme bakıp yalanlar söyleme
Söyleme sevdam söyleme nolur
Ben senin yalanlarına da inanırım

Seveceksen ulu orta seveceksin
Öyle hesapsızca, düşünmeden
Plan yapmadan, ardına bakmadan
Esirgemeden seveceksin
Ayarsız, yarın yokmuş gibi
Dünyanın sonu gelmiş gibi

Gönlümün çıkmaz sokaklarından
Sana sesleniyorum sevgilim
Bu günde yoksun
Sensiz benimde varlığım yok
Gözlerimde fer yok
Bakışımda ışık yok

Bak sevgili
Bu sana son mektubum
Son çağrım
Bilirsin ben sevince sınırlarım olmaz
Gözlerim görmez hiçbir şeyi
Deli dolu severim

İnan verdim kendimi olsun diye
Her şeyi yaptım kendimce
Bir sebep aradım sevmek için
Sevmek istedim ama olmadı
Kendimi unuttum bir an
Olmayacak bir ben gördün karşında

Sen bu hayatta başıma gelebilecek
En güzel şeydin
Olsaydın belki yanımda
Tek sen olurdun yüreğimde
Tek sen atardın kalbimde

Bir dokunuştur yüreğe şiir
Duymayı değil,
Anlamayı bilenler için.
Bazen içinde bulursun kendini
Bazende içinde kaybolursun
Eğer gönlün bir toprak ise,

Seni hiç unutmadım elbette
Benim sandığım gülüşlerini
Beni paramparça etmelerini
Sana yaptığım onlarca iyiliği
Bana yaptığın binlerce kötülüğü
Unutmadım sırtımdan vuruşunu

Tıpkı mevsim güz olduğunda
Ağaçta kurumuş bir dal gibi
Döküldüm ben bir kuru yaprak gibi
Yazdan sonra gelen hüzün gibi
Sanki bir sonbaharı andırır gibi
Hüzünlendim ben yine kimsesiz gibi